Chungking Express: Kalabalık İçindeki Yalnızlıklar – Film İncelemesi

Chungking Express, aslında Wong Kar-Wai’nin çekimleri 2 yıl süren “Ashes of Time” filmi esnasında bulduğu boşlukta el kamerasıyla çektiği bir ara film. Ara film dediğime bakmayın. Renkli görüntüleri, senaryosu ve yönetmene özel kırık kalpleriyle tam bir baş yapıt. Bu sıralar Wong Kar-Wai seçkisine özel yenilenmiş görüntü kalitesiyle Chungking Express’i Mubi’de yayında.

Kırık Kalplerin Hikayesi-Chungking Express

In The Mood For Love (Hua yang nian hua) izlediğim en naif ve kalbi kırık aşk hikayesiydi. Chungking Express izlemeye başlarken bakalım tekrar kalbimizi nasıl kıracak diye düşündüm. Haksız da çıktım sayılmaz. Bu sefer neon ışıklar, kalabalıklar ve iki farklı hikaye ile eğlenceli bir şekilde yapmayı başardı.

Filmimizde aynı mesleği yapan, aynı büfede yemek yiyen ama benzer duygusal sıkıntılardan geçen iki adamın hikayesi var. Rastlantılar ile karakterlerimizi aynı karelerde görüyoruz. Bu nedenle bir noktaya kadar hikayelerin birleşeceğini bile düşünüyoruz. Ama hayır birleşilen tek yer yemek yedikleri büfe.

Konserve Ananas, Sarı Peruklu Kadın Ve 223 No’lu Polis

Chungking Express

İlk yarıda sevgilisinden yeni ayrılmış, 223 no’lu sivil polisimiz ile eğlenceli ama gizemli bir hikayeye atılıyoruz. Bu kalbi kırık genç adam, sevgilisinden ayrıldığı 1 Nisan’dan beri her gün son kullanma tarihi 1 Mayıs olan konserve ananas alıyor. Konservelerin sayısı 30 olduğunda yani 1 Mayıs tarihinde hala daha barışmamış olurlarsa aşklarının da son kullanma tarihi dolmuş demektir.

Bu fazlasıyla bunalımlı polisimizin totemi tutmuyor ve aşkının son kullanma tarihi geçiyor. Aradığı geçmiş aşklarından da istediğini bulamıyor. Gece gittiği barda kendi kendine kapıdan ilk giren kadına aşık olacağını söylüyor. O da ne! Kapıdan sarı peruklu, trençkotlu ve gece bile güneş gözlüğü takan gizemli kadın giriyor. Uyuşturucu kaçakçılığı yaptığı Hindularla hiç de yolunda gitmeyen, cinayetlerle dolu bir gece geçiren bu kadın ile hikayemiz birleşiyor. Bana kalırsa filmin en klas kişisiydi. Burada keyifli dakikalar ve derinliği yüksek monologlara tanık oluyoruz.

İlk hikayeyi tamamladık. Yazının geri kalanını The Mamas & The Papas – California Dreamin’ eşliğinde okumanızı tavsiye ederim.

Anıların son kullanma tarihi var mıdır? Hatıralar kutulansaydı onların da son kullanma tarihi olur muydu? Eğer öyleyse asırlar boyu bozulmamalarını isterdim.

Üzüntüden Zayıflayan Sabun, Ağlayan Havlu ve 633 No’lu Polis

Chungking Express

İkinci yarıda, hemen hemen 223 no’lu polis ile benzer, terk edilmiş ve ruhsal bir yıkıntıda olan 633 no’lu polisimizin hikayesiyle tanışıyoruz. Hostes sevgilisi tarafından ortada bırakılmış bu adamın hikayesine flashbackler ile eşlik ediyoruz. Bu yüzden o ne anlatıyorsa bizim için de o çünkü onun gözünden izliyoruz. Kırık kalbini pek de düzeltemeyen 633 ile üzüntüden kilo veren sabun ve sulu göz havlusuyla sürekli sohbet halindeyiz.

Her gün gittiği büfede çalışan Faye ise bu arkadaşa inceden yanık. Bir gün hostes eski sevgilinin 633 için getirdiği mektuptan çıkan anahtar ile yolları kesişiyor Faye’nin. 633’ün evinin anahtarı. Bu anahtar ile Faye artık apartmanın gizli ortağı oluyor. Dekore edecek, kendi dinlediği müzikleri bırakacak kadar da ileri gidiyor. Hikayenin bu kısmı daha enerjik ve eğlenceli diyebiliriz. Tek düze bir şekilde ilerlemeyen senaryoyu takip etmek yerine karakterlerin hislerine odaklanmamız gerekiyor.

O gittiğinden beri, evdeki her şey mutsuz. Yatmadan önce hepsini tek tek teselli etmem gerekiyor.

Neler Yaptın Bize Wong Kar-Wai!-Chungking Express

Chungking Express, çok keyifli bir film. Rutin ve sıkıcı hayatların içindeki bunalımı seyirciye geçirmekte çok başarılı. Büyük şehirlerde “Biz de buradayız” diyemeyen insanların hikayelerini keşke başka türlü olsaydı diye düşündürterek izlettiriyor. Senaryo arada dağılıyor. Zaten Wong Kar-Wai bizden senaryoyu takip etmemizi değil karakterlerin hislerine odaklanmamızı istiyor. Buna rağmen bulanık bir film. Hiçbir karakterin hislerini tam olarak bilemiyoruz. Böyle bir akışta oyunculara da çok iş düşüyor. Filmdeki herkes bu işin altından çok iyi kalkmış. Müzik kullanımları da bana kalırsa çok iyiydi. Zaten bu filmi müzikleri olmadan düşünemiyorum. Replikleriyle uzunca süre aklınızda kalacak olan bu filmi mutlaka izlemenizi tavsiye ederim.

Cansu Özer
Okur, yazar, izler