Akira Nishikiyama’nın hikâyesi bir anda yaşanan bir düşüş değil, kimsenin fark etmediği uzun bir yok oluştur.
Bu yazı, Nishiki’nin Yakuza evreninde nasıl sessizce silindiğini; görünmeyen emeğin, bastırılmış öfkenin, sevilme ihtiyacının ve erkeklik mitinin bir insanı nasıl içten içe çürüttüğünü inceliyor.
Nishikiyama burada bir “kötü karakter” olarak değil, yanlış zamanda, yanlış yerde kalmış bir ihtimal olarak ele alınıyor.
Bu bir inceleme değil; bir karakter üzerinden yapılan varoluşsal bir otopsi.