Tatsuki Fujimoto ismini duyduğumuzda aklımıza hemen Chainsaw Man’in kaotik dünyası, motorlu testere sesleri ve durulmak bilmeyen aksiyonu geliyor. Ancak Fujimoto’nun zihninde Chainsaw Man’den çok daha derin, adeta bir beyaz perde tutkusu yatıyor. Bizim “sinema aşığı” olarak tanımlayabileceğimiz ünlü mangaka, bu tutkusunu sadece karakterlerine aşılamakla kalmıyor, bizzat anlatım dilini sinematik bir şölene dönüştürüyor.
Hatırlarsanız Makima ve Denji’nin o meşhur sinema maratonu randevusu, aslında Fujimoto’nun sinemaya yazdığı bir aşk mektubuydu. Reze Arkı’nda romantik komedi klişelerini alıp nasıl paramparça ettiğini hepimiz hayranlıkla izledik. 
Hatta Fujimoto’nun ilk serileşen mangası Fire Punch’ta, intikam peşindeki Agni’nin peşine takılan Togata karakteri, sırf “iyi bir film çekebilmek” için dünyayı ateşe vermeye hazırdı. İşte bu sinema saplantısı, 2022 yılında yayınlanan 200 sayfalık tek bölümlük (one-shot) eseri “Goodbye, Eri” ile zirve noktasına ulaştı.
Bir Manga Paneline Sığdırılan “Bulunmuş Film” Estetiği
Goodbye, Eri, sadece bir hikaye anlatmıyor; bize bir cep telefonu kamerasının vizöründen dünyayı izletiyor. Sinemada “found footage” (bulunmuş film) dediğimiz, Blair Cadısı veya Cloverfield gibi yapımlardan aşina olduğumuz o sarsıntılı, samimi ve bazen rahatsız edici atmosferi Fujimoto kağıt üzerine taşımayı başarmış. Peki, Goodbye Eri konusu nedir? Hikaye, terminal dönemdeki annesinin isteği üzerine onun son günlerini kayda alan genç Yuta’yı odağına alıyor.
Manganın ilk sayfaları, sanki Yuta’nın çektiği filmi izliyormuşuz gibi bir kurguyla başlıyor. Ancak Yuta, annesinin ölüm anını ve hastanenin patlamasını (evet, yanlış duymadınız!) içeren filmini okulda gösterdiğinde, herkes onun bu “duyarsız” yaklaşımından nefret ediyor. 
Tam bu noktada karşısına Eri çıkıyor. Eri, Yuta’ya daha iyi bir film yapmayı öğretmek için onu her gün onlarca film izlemeye zorluyor. Biz de bu süreçte, bir sanatçının dünyayı neden bir lensin arkasından görmeyi tercih ettiğine şahitlik ediyoruz.
Goodbye Eri Anime Olacak mı?
Fujimoto hayranlarının en çok merak ettiği sorulardan biri de bu: Goodbye Eri anime olacak mı? Chainsaw Man ve Look Back gibi eserlerin ekranlara taşınmasının ardından, gözler bu sinematik şahesere çevrildi. Henüz resmi bir duyuru gelmemiş olsa da, manganın görsel dili zaten bir “storyboard” (sahne taslağı) gibi işlendiği için, doğru bir stüdyonun elinde unutulmaz bir filme dönüşme potansiyeli taşıyor. Look Back’in yakaladığı başarı, Goodbye, Eri’nin de gelecekte bir anime uyarlaması alma ihtimalini oldukça güçlendiriyor.
Gerçeklik ve Kurgu Arasındaki İnce Çizgi: Eri Bir Vampir mi?
Fujimoto’nun hikayelerinde “bir tutam fantezi” her zaman mevcuttur. Goodbye, Eri’de de Yuta, yeni filminde Eri’yi sadece hasta bir kız olarak değil, 1200 yaşında bir vampir olarak tasvir ediyor. Bu noktada okuyucunun kafasında şu soru canlanıyor: Goodbye Eri vampir mi? Aslında bu, Fujimoto’nun ölümsüzlük üzerine kurduğu bir metafor. Birini filme aldığınızda, o kişi sonsuza dek o karelerde yaşamaya devam eder. Tıpkı bir vampir gibi, zamanın ötesine geçer. 
Fujimoto, bu fantastik öğeyi kullanarak gerçekliğin nerede bitip kurgunun nerede başladığını sorgulamamızı istiyor.
Manganın teknik yapısı da bu karmaşayı destekliyor. Sayfaların çoğu, bir cep telefonu ekranını andıran dört uzun dikdörtgen panelden oluşuyor. Bazı panellerde kasten kullanılan hareket bulanıklığı (motion blur), o an kameranın sarsıldığını hissettiriyor. Bu, çizgi roman dünyasında nadiren gördüğümüz, okuyucuyu aktif bir izleyiciye dönüştüren dahi bir dokunuş.
Tatsuki Fujimoto’nun Sinematik Mirası
Eğer Tatsuki Fujimoto’nun diğer eserleri neler diye merak ediyorsanız; Look Back, Fire Punch ve tabii ki Chainsaw Man listenizin başında olmalı. Ancak Goodbye, Eri, mangakanın iç dünyasını, neden çizdiğini ve neden sinemaya bu kadar takıntılı olduğunu anlamak için en kilit parça. 
Steven Spielberg’in “The Fabelmans”ı veya “Me, Earl, and the Dying Girl” filmi neyse, Goodbye, Eri de manga dünyası için o kadar kişisel ve o kadar etkileyici.
Bizce bu eser, sadece bir manga değil; aynı zamanda bir yas tutma biçimi, bir büyüme hikayesi ve dijital çağın getirdiği “her anı kaydetme” dürtüsünün anatomisi. Fujimoto bize şunu hatırlatıyor: Hayat bazen acımasız olabilir, ama onu iyi bir kurgu ve bir tutam patlamayla bir sanat eserine dönüştürmek bizim elimizde.
Yorum (0)