Flash Gordon (1980), sinema tarihinde bilimkurgu iddiasıyla konumlanmış; ancak içerik tarafında bu vaadi hiçbir şekilde karşılayamayan, anlatısal derinlikten yoksun ve ciddi bir konsept karmaşası yaşayan tartışmalı bir yapımdır. “Space Opera” türünün yükselişe geçtiği bir dönemde vizyona girmesine rağmen, türün gerekliliklerini yerine getirmekten uzaktır. Stratejik Konumlama ve Kimlik Problemi Film, pazarlama stratejisi olarak kendini destansı […]

Mad Max Beyond Thunderdome, serinin diğer filmleriyle kıyaslandığında bence en rahat izlenen yapım. Formülü basit: Koltuğuna otur, büyük felsefi beklentilere girme ve sadece maceranın akışına kendini bırak. Film, ne büyük bir hayat dersi satma derdinde ne de alt metinlerle izleyiciyi boğma iddiasında. Ancak ilginç bir şekilde, worldbuilding (dünya inşası) tarafında serinin en “geek” damarına basan […]

Mad Max 2’yi izlerken içimden geçenleri olduğu gibi, filtresiz bir şekilde aktarmak istiyorum. Bu filmi izlediğinizde net bir hisse kapılıyorsunuz: Bu kesinlikle iyi bir macera filmi. Hatta yer yer “çok iyi” olduğunu bile söyleyebilirim. Ancak, “iyi aksiyon” kavramı otomatik olarak “iyi film” anlamına geliyor mu? Benim için cevap biraz karmaşık. Mekanik Vahşet: Aksiyonun İnkar Edilemez […]

Konuya doğrudan girelim ama çerçeveyi biraz genişleterek ilerleyelim. Mad Max (1979), bugün zihnimize kazınmış olan o “çöl, krom ve delilik” evreni değildir. Hatta o evrenin bir fragmanı bile sayılmaz. Bu film daha çok bir iç toplantı sunumu, yapımcıların önüne konulmuş bir “ileride neler yapabiliriz” dosyası gibidir. Film izleyiciye aksiyon satmaz, bir mitoloji sunmaz, hatta teknik […]

Bah, Humduck! A Looney Tunes Christmas (2006), Looney Tunes evreninin 2000’ler sonrasındaki konumunu en net gösteren yapımlardan biri olarak karşımıza çıkıyor. Bu film, ne klasik dönemin o yıkıcı, sınır tanımaz anarşisini yeniden üretmeye çalışıyor ne de tamamen yeni bir şey icat etme derdine düşüyor. Daha çok, “Bu köklü marka bugün nasıl ayakta durur?” sorusuna verilmiş […]

Daffy Duck’s Fantastic Island, Looney Tunes derleme filmleri külliyatı içerisinde en belirgin “kimlik sorununu” yaşayan yapımdır. Serinin önceki üç filminde odak noktası tartışmasız Bugs Bunny iken, bu yapımda marka yüzü bilinçli bir tercihle Daffy Duck’a devredilmiştir. Bu, kağıt üzerinde cesur bir karar gibi görünse de, film bu riskin yapısal sonuçlarını tüm açıklığıyla gözler önüne seriyor. […]

  Looney Tunes külliyatı içerisinde 1001 Rabbit Tales, genellikle serinin en zayıf filmi olarak anılır. Ancak bu başarısızlığın temel sebebi teknik hatalar veya animasyon kalitesi değil, filmin temelinde yatan yanlış atmosfer tercihidir. Film, en başından itibaren ne olmak istediğine karar verememiş bir yapım izlenimi veriyor. Yanlış Kurgulanmış Bir Masal Dünyası Film için Binbir Gece Masalları […]

ilk derleme filmin bıraktığı “parça parça vitrin” hissini belirgin biçimde toparlayan, daha bilinçli kurgulanmış bir devam ürünü. Hâlâ bir arşiv filmi; evet. Ama bu kez parçalar yan yana durmuyor, birbirine çalışıyor. Film, “skeçleri arka arkaya dizelim” yaklaşımından çıkıp, karakter merkezli bir süreklilik kurmayı başarıyor. Yapısal Fark: Bu Kez Bir Omurga Var Bu filmde en kritik […]

Steven Spielberg’in bu başyapıtı, benim için sadece nostaljik bir sinema klasiği değil. Evet, çocukluğa dokunan inkar edilemez bir tarafı var ancak filmin asıl meselesi hep başka bir yerde kuruluyor: Devletin, kontrol edemediği her şeye otomatik olarak düşman kesilmesi. Bu yüzden filme bakarken salt bir sevgi hikayesi görmüyorum; aynı zamanda mesafemi koruyarak, nostalji tuzağına düşmeden, biraz […]

Warner Bros., 1979 yapımı The Bugs Bunny/Road Runner Movie ile “sıfırdan film” üretmek yerine, elindeki devasa mirası yeniden konumlandıran arşiv odaklı bir projeye imza attı. Bu yapım, teknik olarak yeni bir uzun metrajlı filmden ziyade; klasik Looney Tunes kısa filmlerinin, usta yönetmen Chuck Jones tarafından hazırlanan yeni bağlayıcı sahnelerle (interstitials) tek bir anlatı akışına dönüştürülmüş […]