Ocak ayının ortasındayız ve normalde bir yapım için “yılın en kötü filmi” etiketini yapıştırmak için henüz çok erken olduğunu düşünürüz. Ancak elimizde öyle bir iş var ki, bu unvanı almak için adeta canla başla uğraşıyor.
Chris Pratt’in başrolünde yer aldığı Mercy, bilim kurgu dünyasına taze bir soluk getirmek yerine, türün tüm iyi yanlarını bir kenara itip bizi 100 dakikalık bir karmaşaya davet ediyor. Distopik bir gelecekte geçen film, ne yazık ki vaat ettiği o gerilimi bir türlü yakalayamıyor ve ilk sahnesinden itibaren ritmini kaybederek adeta bir “flatline” etkisine dönüşüyor.
Mercy Filmi Konusu Ne? Yapay Zeka Adaleti Sağlayabilir mi?
Film bizi yakın gelecekte, “Mercy” adı verilen yeni bir yargı sisteminin hüküm sürdüğü bir dünyaya götürüyor. Bu sistemde suçlular, yapay zeka tarafından yönetilen bir mahkemede yargılanıyor. Ancak sistemin temelinde oldukça sert bir kural var: Suçsuzluğunuzu kanıtlayana kadar suçlusunuz.
Baş karakterimiz, ismiyle müsemma Chris Raven (Chris Pratt), eşini öldürmekle suçlandığında kendini bu acımasız sistemin ortasında buluyor. Suçsuzluğunu kanıtlamak için sadece 90 dakikası olan Raven, bu süre zarfında yapay zekanın “suçluluk olasılığını” düşürmeye çalışıyor.
Aslında bu temel fikir, doğru ellerde Minority Report veya RoboCop gibi sistem eleştirisi yapan güçlü bir yapıma dönüşebilirdi. Ancak yönetmen Timur Bekmambetov ve senarist Marco van Belle, bu potansiyeli kullanmak yerine hikayeyi oldukça sığ bir cinayet gizemine hapsetmiş. Film boyunca ekranın bir köşesinde sürekli işleyen geri sayım sayacı, seyirciye gerilimden ziyade “Bu çile ne zaman bitecek?” dedirten bir kronometre işlevi görüyor. Yapay zeka temalı bilim kurgu filmleri 2026 yılında çok daha derinlikli işler beklediğimiz bir alan haline gelmişken, Mercy bu konuda sınıfta kalıyor.
Chris Pratt ve Rebecca Ferguson: Boşa Harcanan Yetenekler
Oyuncu kadrosuna baktığımızda aslında heyecanlanmamak elde değil. Parks and Recreation ve Guardians of the Galaxy ile gönlümüzde taht kuran Chris Pratt, son yıllarda büründüğü “donuk aksiyon kahramanı” modundan burada da çıkamıyor. Pratt’in performansı, canlandırdığı karakterin film başındaki uyuşuk halinden pek de farklı değil.
Ancak asıl üzücü olan, Rebecca Ferguson gibi dev bir yeteneğin bu yapımda tamamen harcanmış olması. Ferguson, film boyunca neredeyse sadece belden yukarısı görünen, duygusuz bir dijital robotu seslendirmekten ve Pratt’e talimatlar yağdırmaktan öteye geçemiyor.
İzleyicilerin en çok merak ettiği sorulardan biri olan “Mercy filmi oyuncuları kimler?” sorusunun yanıtı kağıt üzerinde parlak dursa da, pratikte bu isimlerin hiçbirinin parlamasına izin verilmiyor. Annabelle Wallis gibi yetenekli isimler bile senaryonun azizliğine uğrayarak akılda kalıcı tek bir an bile yaratamıyor.
Mercy Filmi İzlenir mi? Teknik Bir Hayal Kırıklığı
Görsel açıdan Mercy, adeta bir görsel efekt kaosu sunuyor. Yönetmenin daha önce “screenlife” (ekran üzerinden hikaye anlatımı) tarzındaki başarılı denemelerini biliyoruz ancak Mercy’de bu tarz, bir TikTok filtresi gibi duran anlamsız kamera hareketlerine ve kafa karıştırıcı kurgu oyunlarına kurban gitmiş. 3D formatında vizyona girmesi planlanan film, bu haliyle bile izleyicide görsel bir yorgunluk ve mide bulantısı yaratma potansiyeline sahip. Müzik tarafında ise Ramin Djawadi gibi usta bir ismin, kendi eski işlerinin soluk bir taklidi gibi duran besteleriyle karşılaşıyoruz.
Sonuç olarak, “Mercy filmi izlenir mi?” diye soracak olursanız, cevabımız maalesef pek olumlu değil. Film, yapay zekanın yaratıcılığımızı elimizden almasından korktuğumuz bir dönemde, sanki ruhsuz bir algoritma tarafından yazılmış gibi hissettiriyor. Eğer Chris Pratt’in eski günlerinin hatırına veya sadece zaman geçirmek için bir şeyler arıyorsanız bile, Mercy sizi hayal kırıklığına uğratabilir. Bilim kurgunun o sorgulayan ve heyecanlandıran ruhu, bu yapımda yerini tamamen boş bir aksiyon ve mantık hatalarıyla dolu bir senaryoya bırakmış. Umarız 2026 sinema yılı için çıta buradan sonra sadece yukarı doğru çıkar.
Yorum (0)